​​​​                        

 

 

        حاج سید حسین محمدی

  لطفا تصاویر متحرک را کپی نکنید

 

سالها  درجوار حضرت عبد العطیم حسنی و امامزاده عبدالله در

شهر مذهبی شهرری زندگی کردند

 و مورد احترام و امین بزرگان شهرری و کسبه و تجّار زمان خود بودند

فرزندان ذکور  :: سید اسدالله محمدی ،،سید روح الله محمدی ،، 

سید نور الله محمدی سید جلال الدین محمدی،، سید کمال الدین محمدی

 

 

سید محمد طباطبایی (دایی)

با چهره مهربانش،با پاکی و صفای وجودش،با سنگینی سکوتش و نجابت غرورش و با زمزمه کلامش.در جذبه محراب او گستره جنت بود.و ما پدر میخواندیمش.کمتر کسی نام او را بر زبان می آورد.اغلب او را عمو یا دایی صدا میکردند.روحانی روستا بود و آغوش گرمش مامن دیگران بود.درب منزلش به روی همه باز بود.سفارشش به فرزندان احترام به دیگران بود و انجام صله رحم.لحن آوایش،روضه های زیبایش و نصایح و حرفها و نگاه مهربانش برای جای جای روستا مخصوصا مسجد روستا و همه قلبها ودلهای اهالی آشناست.حتی برای مردم روستاهای همجوار.خدا یاریمان کند که بتوانیم راهش را ادامه دهیم.روحش شاد.

فرزندان:سید عباس،سید ذبیح الله،سید احمد علی و شهید سید حجت الله.

 

                                     

 

سید ولی الله طباطبایی (بزرگ)

 

سلام بر تو.مردی پاک،ساده ،بی ریا و بی آلایش از سلاله زهرا(س).خادم و زحمتکش،با دستانی پینه بسته، صورت چروک، چشمانی مهربان و لبانی خندان.بزرگ آبادی بود.بزرگ خاندان طباطبایی.او را عمو و برخی نیز دایی صدا میکردند.کنار استخر،زیر درخت انگور سماورش همیشه میجوشید و قوری اش پر از چای.مهمان نواز بود و همه کاره.قفل باز میکرد،درب چوبی و کرسی میساخت،کشاورزی میکرد،نفت میفروخت ونیز در معماری و بنایی نیز دستی داشت

.او سید ولی الله بود.

امروز فرزندش سید علی چراغ خانه اش را روشن نگاه داشته است.

 

 

  سید اسد الله محمدی

 پدری مهربان و دلسوز.مردی با وقار و مهربان و اهل دین و تقوی.مشوق همه خوبیها.دوستدار همه.از بزرگ و کوچک و زن و مرد و نوجوان و پیر و جوان.همه او را دوست داشتند.همه او را از صمیم قلب دوست داشتند.عاشق زادگاهش بود.او سفارش آبادانی روستا را به همه میکرد.از هیچ کاری دریغ نمیکرد و همیشه در کارهای خیر پیش قدم بود.میان دار هیئت سادات بنی فاطمه بود و در ایام عزای جدش حسین برای هرچه باشکوه برگذار کردن مراسم سر از پا نمیشناخت.چراغ مسجد به همت این او روشن میماند.او دایی همه شیرازان

 آقا سید اسدالله محمدی بود.یادش گرامی.

فرزندان:سید مجتبی،مرجوم سید رضا،سید عباس،سید داود و سید ناصر.

 

 

 

 

           

 

 

 

 

 

 

      

       

 

حاج سید روح الله محمدی                     سید مرتضی محمدی                      سید حسین محمدی

 

 

  

 

 

   

                                                             

 

 

      

 

 

 

 

 

 

 

 

   حاج سید مرتضی طبایی

 

ابتدا در یک روستایی کوچک  معلمی ساده و بی ریا بود.اما با زحمت و تلاش  فراوان و شبانه روزی و با شب زنده داری و درس خواندن و پشتکار فراوان در رشته حقوق قضایی در دانشگاه قبول شد.پیشرفتش تا دادستانی استان اصفهان البته پس از پیروزی انقلاب اسلامی ادامه داشت.او سید مرتضی طبایی بود.نسبت به مادرش مهربان بود و هر وقت که به روستا می آمد از محبتهای مثال زدنی مادرش بهره مند میشد و بدون شک با دعای مادرش به این درجه از علم و شهرت رسید.روحش شاد.

 

 

 

سید علی طباطبایی (ارباب )

همه اهالی روستا او را دایی صدا میکردند.او انسانی متفکر بود.دوستان زیادی داشت.بیشتر وقتش را در شهر و خارج از ده میگذراند.او همه را دوست میداشت و بسیار مهمان نواز بود.تکیه کلامش در صدا کردن دیگران دایی بود.تمام حرف هایش با صدق و صفا بود.کوچک و بزرگ را دوست میداشت.او دایی سید علی بود.بحمدالله هنوز چراغ خانه اش با وجود همسرش و

فرزندش سید امن الله(سید محسن) روشن است.یادش گرامی.

 

     

 

                           
        حاج سید علی میرعابدینی    حاج سید محمد میر عابدینی     حاج سید ابوالقاسم میرعابدینی

          

        سید حسین میر عابدینی 

 

 

یادکنیم از سید مسعود محمدی (رضا)

یادش گرامی

استاد داود سلمان زاده 

سپاهی دانش