سیمای روستای شیرازان

                           میرزا ابراهیم طباطبایی     

                                                                  لطفا تصاویر متحرک را کپی نکنید                                         

او مردی از تبار سادات مکرم شیرازان،روحانی مهربان،بزرگ خاندان،با دلی پاک
 روضه های زیبایی میخواند،دارای دلی پاک و نگاهی مهربان بود.
دستان پینه بسته اش همانند دیگر اهالی روستا نشان از زحمت و کار و تلاش داشت.او سید ابراهیم(عمو میرزا ابراهیم)بود.همه او را عمو صدا میکردند.امروز فرزندانش یاد و خاطره او را گرامی میدارند

.فرزندان ذکور:سید حسین،سید رضا،سید احمد،سید محمد،سید محمود............

یادش زنده و جاوید باد

    حاج سید علی طباطبایی  

مردی از ریشه سادات مورد علاقه و احترام تجّار و کسبه شهر ری

آرام و متفکر و امین کسبه و بزرگان شهرری بیشتر عمر پر ثمر وی

در شهرری و در کنار مرقد مطهر عبدالعظیم  الحسنی و

مرقد مطهر امامزاده عبد الله گذشت

فرزندان ذکور: سید حسن طباطبایی و سید عباس طباطبا یی

یادشان گرامی باد

     سید حسین طباطبایی

         (  آقا  حسین )

مردی بسیار ساده و کم حرف با نگاهی پر از لطافتی ظریف و مهربان.چهره اش آرام و دلنشین.با صدایی پایین و آرام ولی خوش صحبت بود.همه از نشستن پای صحبتش لذت میبردند.از گذشته و گذشتگان شیرین یاد میکرد و در لابلای کلامش عبرت ها نهفته بود.به روستا علاقه مند بود.اگرچه در شهرری زندگی میکرد.در حیاط خانه درخت شاه توتی داشت که سالی یکبار میوه اش را برای همه اقوام میبرد.میگفت همه استفاده کنند خدا برکتش را میدهد.او سید آقا حسین معروف به آقا حسین سید محمد بود.

فرزندان:سید عباس،سید رضا،سید محمد،سید باقر و سید مرتضی

  سید حسین طباطبایی

 در محضر پدر بزرگوارش درس خوانده بود.روحانی شده بود.فرزند عمو سید ابراهیم بود.لباس ساده ای میپوشید و بالای منبر میرفت.روضه میخوان و مردم را دعوت به تقوی میکرد.چهره اش آفتاب سوخته بود.روحیه کار و تلاش در او بود.هرگز از تلاش و کوشش برای کسب روزی حلال دست برنمیداشت و هر کاری که پیش می آمد انجام میداد.سید حسین سید ابراهیم.یادش گرامی باد

.فرزندان ذکور:سید عباس،سید مجید و سید سعید.

 سید حسین طباطبایی

(آقا حسن حاج سید علی)

معلم اخلاق بود و تقوایش و شیوه صحیح زندگی اش زبانزد همه بود.دوره متوسطه را در دبیرستان دارالفنون گذارند و پس از ازدواج شهر قم را برای زندگی انتخاب کرد.بسیار آرام و با تمانینه بود.همیشه در حال تفکر و عبادت بود. شغل ارزشمند معلمی را برای خود انتخاب کرده بود.اهل تحقیق  و نیز در شاخه ای از علم تکامل در حال تحقیق و مقاله نویسی بود.به اهل فامیل و بستگان احترام فوق العادهی میگذاشت و کوچک و بزرگ آن را دوست میداشت.او سید حسن طباطبائی فرزند حاج سید علی بود.در کمال تاسف پس از فوت ایشان و بعد از مدت کوتاهی همسر محترمشان هم به دیار باقی شتافت.روحشان شاد.

فرزندان:سید محمد رضا،سید محمد حسین و سید محمد علی

       سید حسین طباطبایی (متولی ) 

پیرمردی قوی و با قامتی نسبتا بلند،قدمهای محکم و استوار و دستانی پهن و کشیده.آنچه از او بیشتر در یادها مانده شیوه عزاداری بود برای جدش حسین.صدای خوردن دستانش بر سینه اش از میان سینه زنی مابقی فامیل بلندتر بود.انچنان بر سینه میزد که خون جاری میشد.عاشق امام حسین بود.یادش بخیر او مقسم آش های نذری مردم بود.وقتی آش نذری پخته میشد با روی گشاده مینشست وبه هر کس هرمقدار که آش میخواست میداد.میگفت برکتش را امام میدهد.فرزندش سید حسن دوستدار بچه های روستا بود و گاهگاهی هم برای مدتی روستا را ترک میکرد.فرزند دیگرش به نام سید یحیی مفقود شده بود و مشهور است که در امامزاده داود گرفتار سیل شده است.

او سید حسین متولی بود.یادش بخیر

      سید حیدر طباطبایی

اورا به نام سید حیدر میشناسیم.در شهرری زندگی میکرد.مردی با ایمان بود.اهل تقوی.اقوام را دوست میداشت و همه را به هیئت آمدن تشویق میکرد.مدتی مسئول هیئت سادات بنی فاطمه شهرری بود.از جمع شدن دور یکدیگر و انجام صله رحم خوشحال میشد.خداوند رحمتش کند

.فرزندان:سید اصغر و سید محمد

         سیدحسن طباطبایی    

      فرزند سید حسین طباطبایی (متولی)        

       رفتار او آدمی را یاد بهلول بزرگ می انداخت  بظاهر کم حواس و پریشان 

       احوال بنظر می رسید

       ولی درکردارش در پاره  ای از اوقات او را راستگو و  درست اندیش مییافتی

     یادش بخیر